DICHTER BIJ JOU


terra incognita


het is niet genoeg om aardig te zijn
er moet ook iets van het luchtruim komen,                 
iets waar meer in past dan de dingen alleen

iets groters dan de paddestoelen,
iets scherpers  dan pose en schone schijn,
iets wat  buitelen kan en fel wil kleuren
een schaterlach door de zwaarte heen

iets fels, iets onweerstaanbaar krachtigs
van hoog van ver van buiten hier, iets
wat in lichtjaren wil komen en dier
en planten kan verstaan en wezens van pijn
kan injecteren met zicht of tenminste
signaal wil zijn  – 

we komen er niet door klein te blijven,      
te stinken in een zompig bed
te dumpen, dwalen, donderschrijven
de klok moet eindeloos verzet  
naar meer –

naar uren en tijden van  stralend  goud                                 
naar flarden zon die bij ons blijven
zodat wij in de wolken zijn en weten
hoe een hart te schrijven

naar stilte die moet willen komen                    
van waar? van daar!
van stof dat waait,  een luchtbrug
tussen de planeten

op weg naar ons en ons vergeten
dat wij van aarde zijn



hoe weet je


hoe weet je of
de tijd nog klopt

of wat je denkt
nog zo mag heten

of de ruimte
nog wel leeft
en jij daarin
niet bent vergeten

hoe en wie en wat of waar?

je kunt alleen maar
antwoord geven
met de stappen die je zet,
geen mens
die daar voorbij kan komen

zo zijn we ingebed



bij de formatie 2021


lui aan de macht
van die glimmende lieden
vol van niet weten
hoe het moet
met het volk
met de inborst,
met het schone geweten

draaiers aan het rad,
tienmaal in de rondte
maar ze denken zeker
dan heb je ook wat

daar verschijnen ze weer
de poppenkast open
en wie van de drie
wordt het nu weer niet –  

maar weten jullie
weet je wat, begin er eens mee
een hart te kopen,
een vurig hart dat met zijn vlam
een weg kan branden om te lopen

in de menselijke pas