DICHTER BIJ JOU


Later


Bladstil staat alles
weerspiegeld

kruinen een steiger
struikgewas
en op zijn kop
het houten huis

voor later

als iedereen
is teruggekeerd

dan pas.




hoe weet je


hoe weet je of
de tijd nog klopt

of wat je denkt
nog zo mag heten

of de ruimte
nog wel leeft
en jij daarin
niet bent vergeten

hoe en wie en wat of waar?

je kunt alleen maar
antwoord geven
met de stappen die je zet,
geen mens
die daar voorbij kan komen

zo zijn we ingebed



Dat.  Loflied op Amsterdam


Dat je in een bocht van de stad
Dat je achter een toren
Dat je uit een tram
Dat je over het water
Ja, dat je mij overal tegenkomt

Dat wij alles vergeten
Dat de zon zich spiegelt
Dat wij op een bankje
Dat wij aan de grachten
Ja, dat wij samen haring eten

Dat we ieder een jasje
Dat  we ieder een traan
Dat we ieder een boekje
Dat we ieder een hart
Ja, dat we dat dan opendoen

Dat elke hoek van de dag
Dat ieder uur van de straat 
Dat de stad die om geen einde vraagt
Dat de tijd die ons doodt
Ja, dat zij opnieuw en opnieuw en opnieuw

het leven maakt, het juichende leven
het rare bonte lieve leven
het uitbundige bestaan

Ja, dat je mij overal tegenkomt
En dat het nooit zal vergaan